>
çok aşağılarda, uzaklarda ateşsiz üşüyordu ruhum cennetin en yeni çiçeği buluştuğunda bakir suyla
dünyası inkar zamanlardan muaf sınırsız ve okunmamış bir gök vardı aklımda dile gelecek
kaç gece sayıklaması unutturacak seni ve kaç kırık uçurtma hapsedecekti toprağa
yetiştirdiğim sessiz ve cesur korkuların ardında, şimdi tanrı katında, hiç kimse bilmiyor bulutsuz ruhum… üşümüyor…