>
yüklerini düşürdü hayat
nedensiz hafiflik uzaklarda
umutlara ulaştı eller
gerçek yanan kıvılcımlarda
sessiz geldi rüyalar
kırmızına şal oldu zaman
uyuşmuş sözler kulakta
gönül dilsiz sonbaharda
oynak, renksiz bir etek artık girdap
her gürleme muhafaza senedi aşka
siyah beyaz bir anı yıldız
yokluğun ızdırap hatırlarda…
>her gürleme muhafaza senedi aşka
>bileti günah başarısız ruhun
>
unutulmuş dilbilgisi adil her söz
ve yazım hatası bu ışıksız gece
merhamet hayal, kırıklığı beyazdan kaçandolu tarafı korkutucu ve ikramiyesiz geçmiş
her gizemde bir suskunluk umudu
alçak gönüllerde hizmetkar gurur
aşk cephede azılı katil sadece
övünmek bile haram sisli gecelerde
günün dindar komutları takipsiz,
aynı kalabalıklar kontrolden kaçkın
meçhul ruh kurtulmanın son seferinde
ve bileti günah başarısız ruhun
>sonuç: yalnızsın…
>yalnızın kalbi kansız yasta
kimsesizlik bozuk fısıltı sadece
haykırmış geçmişin sesi boğuk
düşlerde aşk korkusuz…
sessizlik kaybetmeye karşı
yalan kaba sarı hatırlatma notu
anılarda yankısı var gidenlerin
yardım çağrısı her verilen söz…
hep fotoğraf var gözönünde
bilinen bir şarkı kadar taze
kim gördü ve duydu, kimse
yanlızsın nasılsa her yastıkta…
>diye…
>karanlığın içinde turluyor zaman
itina ile 7 hece düşüyor dilime
bir el dilediğim bu derinlere
kalbi vereyim de çıkarsın diye…
iki kaş arasında bir hisli ses
kelimeler konumsuz düşlerimde
sözsüz yakarış sessiz solukta
“O” içimde nerede ne ararım diye…
bir zerrenin hayranı her nefesim
şansı telkinsiz temizlikte
dermanı saklı aranmakta
sorgusu “ne oldum” diye…
>hayat…
>nefesi durdu gölgenin
kalp atışı bir adım sonra
ışığın sonu uçurum cesareti
ve hayaletin rehberi hayat…
görüş yok oldu bir düşüşte
fırtına kenarından uzak denizin
ebedi dünyaya agır geldi miras
ve sonsuz ve uyuşuk hayat…
her bellek kenarında belki
yargıcı meşgul felaketi
ürküten fısıltılar çağrı belki
ve geçici bellek uykusu hayat…
>körün kaybıydı güzelliğin…
>yaş tuttu gidiş kirpiklerimde
üşümüş kemiklerin çırıl çıplak
bu gece söndü uğurböcekleri
ve görmek değildi istediğim…
soğudu hayaller yakınlarımda
körün kaybıydı güzelliğin
soluk durdu sessiz dudağımda
vazgeçmek değildi söylediğim…
acı bir varış oldu dönüşün
hazırlıksız ve çocuksu ellerim
ne fırtına ne karanlık kaldı geriye
ve şiir değildi bu yazdığım…
>ölümcül bir hayat hikayesiyim Araf’ta…
>gece kabuklandı üstümde dokuz kat
korkularım tanınmaz halde
günahların dikişleri çürüdü
cennet ve cehennem mücadelesinde
“O” istilalı son günlerim
gönülün pususu tükenmekte
anılarım kayboldu bu savaşta
zaman yalnız ve engelsiz öylesine
zincirli muhamele kurbanı kırmızım
gözyaşlarım alaylı kayıplarda
kurnaz yalan oldu şimdi ruhum
ölümcül bir hayat hikayesiyim Araf’ta…
>kronik elveda
>dün uzadı gölgesi
mum ateşinde kartanesinin
ama kayıplar güzel ruhlu doğdu sabaha
öğle vakti küstü güneş nedensiz
yine gece geldi, aklım onda
hisleri sağır eden bir körlük
ışıksız aşk derinde saklı uykunun
artık yarına fırtına düşler
ve kronik elveda rüzgar…
>sende afsızım…
>kanımda gençti, güçlüydü sesin
masumlarıma düşmeden kurban.
yargılarım ağlamazdı cezasız,
hangi çocukluğum israftı anneme
geleceğim dinliyordu onurlu sonu
ve yaşamım saygısında yalvarmaların
dünyevi gözyaşlarının tadı
zindan şimdi alemlerinin cehenneminde
nehir, akan bir hakimiyet benim fetvamda
rumuzsuz bir istismar aslında
bencilliğim yüzünden gazabın
açgözlülüğüm, gölgesizliğim öfkeli eksi toplamlarında…
>çatısız kelimelerden mağdur sabah
yalancı alkış oldu mum ışığı
bir eksik harf kaldı karanlıkta
ve intihar yılı söndü sönmelerde
zaman boğazda tıkandı şimdi
inanan nefesler ve sert selamlar
renksiz cezaevlerinde abdestsiz
ve düşkün gece yıldızsız karanlıkta
özgürlük sonunda uzun bir şarkı
serseri yanlızlık mezarcının sızısı
eski bir ses yanaklarda fısıldayan
ve O, şehre uyan diyen dualarda…
